Utwór fortepianowy oparty na eleganckich arpeggio.
„Zanim ciemność ustąpi, na powierzchni wody rozpościera się delikatne światło”. Oficjalny wstęp kompozytora do albumu wyjaśnia, że utwór maluje pejzaż serca delikatnymi arpeggio i subtelnymi harmoniami. Pośród gry tęsknoty i niepokoju, samotność tonacji molowej prowadzi do ciepła tonacji durowej na końcu, a cicha nadzieja, która następuje po głębokiej kontemplacji, pozostaje jako nieustający rezonans fortepianu.
Kompozytor odkrył melodię tego utworu w filmie z ćwiczeniami na fortepian z 18 czerwca 2013 roku. W przeciwieństwie do obecnego wykonania, utwór był wówczas grany w znacznie szybszym tempie.
Singiel fortepianowy Prelude No. 2 ukazał się 23 września 2026 roku. W tym zbiorze jest drugim utworem, po Prelude No. 1.
Posłuchaj utworu na Apple Music ↗“O melodie cu o diversitate foarte interesantă de acorduri. Ca minusuri, mi se pare că melodia este prea scurtă; o durată de aproximativ două minute ar fi ideală. Pe alocuri, am impresia că există prea multă rezonanță produsă de pedală, iar pianul este foarte puternic pe frecvențele joase. În rest, este o muncă foarte bună.”
To melodia z bardzo ciekawymi i zróżnicowanymi akordami. Jedynym minusem jest to, że utwór jest zbyt krótki. Idealna długość to około 2 minuty. Chwilami słychać zbyt dużo pogłosu pedału, a niski rejestr fortepianu brzmi bardzo mocno. Poza tym, to doskonały utwór.
“Je trouve le qualité d'enregistrement propre et clair, l'arpège est simple avec des variations de tempo efficaces, l'ensemble s'écoute avec plaisir mais ça reste très basique dans l'ensemble. L'artwork est joli mais pas hyper original.”
Myślę, że jakość nagrania jest czysta i klarowna. Arpeggia są proste, ale zmiany tempa są efektowne. Ogólnie rzecz biorąc, przyjemnie się słucha, ale utwór pozostaje na bardzo podstawowym poziomie. Okładka jest ładna, ale niezbyt oryginalna.
“Левая рука играет одну ногу. Правая рука играет арпеджио. Это хорошо на протяжении 30 секунд, далее этого становится мало. Мелодия слабо выражена. Такой формат может быть только с гениальной гармонией баха.”
Lewa ręka gra pojedynczą nutę, a prawa arpeggio. Przez pierwsze 30 sekund jest dobrze, ale potem to samo staje się niewystarczające. Melodia nie wyróżnia się wyraźnie. Taki format byłby możliwy tylko przy harmonii na poziomie geniuszu Bacha.
“ارپژای قشنگیه ولی بعد از یه مدت یکنواخت و خسته کننده میشه تنوعش کمه یکم سکوت اگه میومد وسطاش یا یه حالت متفات بهتر میشد ایست کمی داره و همش تو حرکته ”
Arpeggia są piękne, ale po pewnym czasie stają się monotonne i nudne. Brakuje zróżnicowania. Byłoby lepiej, gdyby w środku była krótka cisza albo fragment o innej atmosferze. Chwil pauzy jest niewiele, a akcja ciągle się porusza.
Tempo w partyturze Andantino · Plik PDF do druku
Wersje fortepianowe i aranżacje uporządkowane według kolejności wydania.
Spojrzenie na nuty
W metrum 4/4 i tempie Andantino prawa ręka prowadzi szesnastkowe arpeggia nad długimi dźwiękami basowymi. Akordy takie jak FM7/D i FM7/G zmieniają bas pod tą samą figurą, nadając jej inną barwę harmoniczną. mp, mf i crescendo poszerzają ekspresję. Na końcu prawa ręka wznosi się z rit. i pozostawia długi dźwięk.