Smutek
Smutny, a zarazem ciepły utwór fortepianowy, który zdaje się koić poczucie straty po stracie czegoś cennego
Po stracie czegoś cennego To smutny i ciepły utwór fortepianowy, który koi poczucie straty.
Ponownie dodane do regularnego albumu fortepianowego Left Behind.
“Bonita melodía. Me gustó el sonido del piano, es muy dulce, y la grabación tiene un volumen muy bueno y una reverberación ideal. No me convenció el final, el arpegio es bonito pero no encaja demasiado con la melodía en sí; un final más cerrado y corto, con un acorde en decadencia creo que hubiese quedado mejor. Por el resto, un trabajo excelente, y una muy buena interpretación y dinámica”
To piękna melodia. Podobało mi się brzmienie fortepianu. Jest bardzo miękkie, głośność nagrania jest dobra, a pogłos idealny. Zakończenie nie wydało się przekonujące. Arpeggia są piękne, ale nie pasują do samej melodii. Byłoby lepiej, gdyby utwór zakończył się wyraźniej i krócej, stopniowo zanikającymi akordami. Poza tym to doskonały utwór, a wykonanie i dynamika są bardzo dobre.
“an accurately named track as i feel there is a lot of sadness feeling with the emotional aspect of this track. the melody is fairly repetitive in areas, but it helps to get the point across. great chord progressions throughout. the playstyle is elegant and the composition and performance are all very good for the genre”
Czuję dużo smutku w tym utworze, więc myślę, że tytuł jest trafny. Melodia jest w niektórych fragmentach dość powtarzalna, ale dzięki temu intencja jest dobrze przekazana. Harmoniczna progresja w całym utworze jest znakomita. Styl wykonania jest elegancki, a zarówno kompozycja, jak i wykonanie są bardzo dobre, pasujące do tego gatunku.
“Una composición e interpretación al piano de gran delicadeza. El arpegio constante fluye con naturalidad a lo largo de toda la pieza, crean una atmósfera serena y profundamente expresiva.”
Kompozycja i wykonanie fortepianowe są bardzo delikatne. Spójne arpeggia płyną naturalnie przez cały utwór, tworząc spokojną i głęboko ekspresyjną atmosferę.
“This piece matches well the emotion described in its title. It has a very clear structure and is recorded and performed with great taste. ”
Utwór dobrze współgra z emocjami zawartymi w tytule. Struktura jest bardzo przejrzysta, a nagranie i wykonanie zostały wykonane z doskonałym polotem.
3 strony nut fortepianowych · 1 strona informacji o prawach autorskich i użytkowaniu
Wersje fortepianowe i aranżacje uporządkowane według kolejności wydania.
Spojrzenie na nuty
Prawa ręka nie wypełnia całego pierwszego uderzenia, lecz wchodzi po pauzie ósemkowej. Melodia opadająca, podczas gdy dwie nuty są trzymane razem, tworzy różne kierunki, podczas gdy ruch lewej ręki wznosi się od dołu i powraca. Za każdym razem, gdy powtarzana jest podobna melodia, umieszczane są cresc., mf i f, co sprawia, że samo powtórzenie jest zabiegiem, który nieznacznie zmienia intensywność emocji.
W środku pojawiają się krótkie powtórzenia nut i arpeggia, zakłócając fakturę skupioną wokół melodii. Na końcu, gdy prawa ręka długo wznosi się do wysokiego rejestru, lewa ręka utrzymuje niski dźwięk. Podtrzymany dźwięk, który pozostaje po opóźnieniu do rit., jest zakończeniem w jeszcze innym kierunku, odmiennym od opadającej melodii z poprzedniej sekcji. Emocje odczytane z partytury nie są utrwalone wyłącznie przez smutek tytułu, ale kształtują się pomiędzy gestami opadania i wznoszenia się.